SMP Immaculata

Tatakrama Jawa yaiku salah sawijining kabudayan Jawa kang ngemot piwulang babagan unggah-ungguh, sopan santun, lan tata cara tumindak kang becik ing urip bebrayan. Tatakrama iki wis diwarisake dening para leluhur wiwit jaman biyen lan kudu dijaga supaya ora ilang amarga owah-owahan jaman.

Ing urip saben dina, wong Jawa diajari supaya tansah ngajeni wong liya, luwih-luwih marang wong tuwa, guru, lan wong kang luwih sepuh. Tuladhane yaiku nalika guneman kudu nggunakake basa kang trep, kayata basa ngoko marang kanca sapadha-padha lan basa krama marang wong kang luwih sepuh. Kajaba iku, nalika ketemu wong liya, becike menehi salam, mesem, lan nggunakake tembung kang alus.

Tatakrama Jawa uga katon saka tumindak saben dina, kayata ora nyelani nalika wong liya lagi guneman, ngrungokake pitutur kanthi becik, ora gumedhe, lan tansah andhap asor. Wong Jawa uga nduweni unen-unen “Ajining dhiri dumunung ana ing lathi, ajining raga dumunung ana ing busana.” Tegese, ajining diri bisa dideleng saka carane guneman lan carane njaga penampilan.

Mula saka kuwi, kita minangka generasi mudha kudu bisa nglestarekake tatakrama Jawa. Aja nganti kabudayan kang luhur iki ilang amarga pengaruh budaya manca. Kanthi nindakake unggah-ungguh ing saben dina, kita bisa dadi pribadi kang sopan, ngajeni sapadha-padha, lan nduweni budi pekerti luhur.

Dadi, tatakrama Jawa ora mung babagan carane guneman, nanging uga babagan carane tumindak lan ngajeni wong liya. Amarga wong kang nduweni tata krama bakal luwih diajeni lan ditresnani dening masyarakat.

Ana tembung-tembung kang umum digunakake kanggo ngetrapake tata krama kang dilebokake ing tembang. Supaya gampang dieling-eling. Tembange mangkene :

Kanthi nggunakake basa krama lan tumindak kang sopan nalika ketemu wong luwih sepuh, kita wis nuduhake yen kita nduweni unggah-ungguh lan budi pekerti kang becik. Mula, tatakrama Jawa kudu tansah ditindakake lan dilestarekake ing urip saben dina supaya ora ilang saka generasi menyang generasi sabanjure.

Mula saka kuwi, kita minangka generasi mudha kudu bisa njaga lan nglestarekake tatakrama Jawa. Tatakrama ora mung babagan basa kang digunakake, nanging uga babagan solah bawa, tumindak, lan carane ngajeni wong liya.

Kanthi nindakake unggah-ungguh ing saben dina, kita bisa dadi pribadi kang sopan, andhap asor, lan nduweni budi pekerti luhur. Aja nganti budaya Jawa kang adiluhung iki ilang amarga pengaruh jaman. Amarga wong kang ngerti tata krama bakal luwih diajeni lan ditresnani dening wong liya. (Dening: D. Endah Kurniawati)

Tinggalkan Balasan

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan. Ruas yang wajib ditandai *